Als sportliefhebber zijn er altijd enkele sporters waar je een zwak voor hebt. Sporters die het heel goed doen, of juist heel slecht doen (waarbij ik persoonlijk veel ervaring heb met Fortuna Sittard), maar ook sporters die gewoon iets speciaals hebben zonder dat je daar een echte verklaring voor hebt. Zegt de naam George Hincapie u iets?
De 39-jarige (29-06-1973) Amerikaan is al bijna net zo lang prof, als ik naar het wielrennen kijk. In 1993 maakte hij zijn debuut bij het Motorola team, waar hij voor het eerst kennis maakte met de beroemde, maar inmiddels haast beruchte, Lance Armstrong. Als ‘superknecht’ en luitenant van Armstrong maakte Hincapie niet alleen alle zeven Tourzeges van zijn landgenoot mee, maar ook mogelijk. Toch bleek afgelopen week dat zowel Armstrong als Hincapie niet ‘schoon’ zijn. Op het moment dat woensdag het USADA-rapport over Armstrong naar buiten kwam koos de dit jaar gestopte Hincapie eieren voor zijn geld en gaf op zijn website ook toe van de verboden pot te hebben gesnoept.
Ondanks het feit dat het mij, helaas, niet heel veel verbaasde sloeg het nieuws toch in als een bom. De renner waarvan ik altijd hoopte dat hij al die jaren ‘schoon’ op dit niveau presteerde bleek ook gebruikt te hebben. Als ik samen met mijn vader naar het wielrennen ging probeerden we altijd Hincapie ‘te spotten’. Boven het suizen van de fietsen en het rochelen van de renners uit, schreeuwden we naar elkaar “DAAR IS HIJ”, om dat na de laatst gepasseerde renner nog een keer met elkaar te evalueren: “Ik zou willen dat ik zo hard kon fietsen.” Zelfs na het toedienen van een driedubbele dosis EPO zou ik mezelf niet kunnen en mogen vergelijken met een van deze topsporters. Ondanks het feit dat de renners ongeoorloofde hulp inroepen blijven het topsporters die tijdens het beoefenen van hun beroep helemaal kapot gaan.
Mart Smeets zegt in deze video (skip naar 1.15) blij te zijn te weten waar hij, en eigenlijk dus ook iedereen, aan toe is. Hij is voorgelogen door de bekendste renners uit het peloton en heeft op die manier onbedoeld zijn eigen publiek ook bedrogen. In zijn boeken nam hij het tot nu toe altijd op voor Armstrong en zijn gevolg. Iets dat hij nu nooit meer hard zal kunnen maken.
Tóch vallen deze renners wat mij betreft niet van hun voetstuk. Ze hebben verboden middelen gebruikt en ze hebben veel mensen voorgelogen, maar in de tijd dat zij EPO namen deed het halve peloton dat. Dat maakt deze wielerhelden nog altijd de beste uit hun peloton en voor hen buig ik mijn hoofd zeer diep.
